Οι διαστάσεις του αγωνιστικού χώρου είναι οι ίδιες και ακόμα και η στεφάνη της μπασκέτας βρίσκεται στο ίδιο ακριβώς ύψος με το κανονικό μπάσκετ. Το ίδιο ακριβώς μέγεθος έχει και η μπάλλα και δεν διαφέρει σε τίποτα από την κανονική.
Η κυριότερη διαφορά είναι ότι οι αθλητές αγωνιζόνται με ειδικά διαμορφωμένα αναπηρικά αμαξίδια (αγωνιστικά καρότσια) τα οποία είναι κατασκευασμένα γι’αυτόν τον σκοπό.
Αυτά διέπονται από κανονισμούς, σε ότι αφορά τις διαστάσεις τους, όπως για παράδειγμα το ύψος του καθίσματος από το έδαφος και αυτό γίνεται για λόγους ασφαλείας αλλά και λόγους ανταγωνιστικότητας.
Όσον αφορά τους κανονισμούς του παιχνιδιού ισχύουν οι ίδιοι με το μπάσκετ των αρτιμελών.
Η κυριότερη διαφορά εντοπίζεται στα βήματα, τα οποία δεν ισχύουν, ενώ βασικός κανόνας είναι ότι ο παίχτης που έχει κατοχή μπάλας μπορεί να δώσει ώθηση στο καρότσι του μέχρι τρεις φορές και μετά θα πρέπει να κανει ντρίπλα, ενώ μπορεί να το επαναλάβει όσες φορές θέλει.
Οι χρόνοι είναι οι ίδιοι ακριβώς, ενώ διαφορές υπάρχουν και στο πως σφυρίζονται τα φάουλς. Ένα σημείο το οποίο χρειάζεται ιδιαίτερη προσοχή, είναι το classification, το οποίο σε καμμία περίπτωση δεν θα πρέπει να περνάει το ανώτερο επιτρεπτό και σε αντίθετη περίπτωση, η ομάδα χρεώνεται με Τεχνική Ποινή και υπάρχει αλλαγή κατοχής.